Geplaatst door: 
Verhaal

Biografie - The Turns - Hengelo

Auteur: 
Pel Kotkamp (Poparchief Twente)

Begin jaren 60 komt de jeugd uit de Berflo Es in Hengelo veelal samen in het buurthuis ’t Kreejennus aan de Langelermaatweg. Daar staat op de bovenverdieping een jukebox. Op de rock & roll muziek wordt fanatiek gedanst.

Buurtgenoten Willy Katier, Dicky Hopman en Henri Wendels ontmoeten elkaar daar. Willy en Dicky hebben een gitaar en Henri heeft een goede stem. Ze besluiten samen muziek te gaan maken. Als de Enschedese Rowdies in 1965 als één van de eerste beat-bands optreden in ’t Kreejenus en beatmuziek spelen, zijn ze van die muziekstijl onder de indruk. Naast de familie Hopman staat een woning leeg. De vrienden gaan daar repeteren. De vader van Dicky vindt het teveel lawaai aan de kop en trekt de stekker er uit en ze staan zonder stroom. Er is contact met Darius Dhlomo die manager is van het Beetshuis en de muzikanten mogen daar gaan repeteren. Omdat ze hun muziekstijl hebben omgeturnd van rock & roll naar beatmuziek, wordt de naam The Turns bedacht voor de band. Bovendien zijn de jongens in hun gedrag nogal tegendraads en de naam past goed.


Via Radio Heutink krijgen ze met financiering een complete Vox installatie met zanginstallatie met galm en met boxen van wel 1 meter hoog. Dezelfde als The Beatles op dat moment hebben. Het is zo bijzonder dat een collega band The Funny Faces speciaal komt kijken. Er wordt opgetreden in allerlei buurt en clubhuis centra zoals in de Dieselstraat, in het Kreejennus, in het gebouw van het Nivon aan de Lodewijkstraat, de Boemerang en in het Beetshuis,  waar de band succes heeft met nummers als Satisfaction van The Rolling Stones en nummers van The Animals en Them, maar ook met Marmor, Stein und Eisen bricht van Drafi Deutscher. Op het programma staan op dat moment slechts een 10-tal nummers en vaak herhalen ze die allemaal een paar keer om de avonden te vullen.

Begin 1966 is de Rootie Tootie net verplaatst van het Vios gebouw naar de café Schutten aan de Anninksweg (later Anninkshook). Theo Elschot wil de band wel boeken en vraagt wat ze spelen. Uit balorigheid speelt Dicky ´boer daar ligt een kip in ‘t water´ . Desondanks gaan ze er optreden en vlak voor het optreden scheurt Henri van voor naar achter uit zijn bloemetjesbroek. Ewald Hopman, de broer van Dicky, scheurt op z’n brommer snel naar zijn huis om een nieuwe broek te halen. Publiek moet maar even wachten. Eind 1966 moet Henri Wendels in militaire dienst en de band stopt.

Ga voor het vervolg naar Enigmatic

Verantwoording
Dit artikel is tot stand gekomen op basis van een interview met Henri Wendels en Arthur Dinger, door Pel Kotkamp en Henk van de Wetering.

Verbeteringen en aanvullingen zijn welkom.   Mail naar info@poparchieftwente.nl

 
 

Reacties

afbeelding van Herman Hanauer
Wat leuk Willy Bokhove...Dat k je eindelijk toch gevonden heb...Jij woonde met je ouders in het kleine schoenenwinkeltje in Delden. Misschien kun je mij nog herinneren als Herman Groenhijm. (Slager Groenhijm in de Marktstraat ( De achternaam die mijn tante Clara me gaf omdat ik bij m`n oom Bennie en tante Clara woonde). k Herinner me nog hoe je me trots jouw 1e electrische gitaar liet zien en me vertelde dat je in een bandje in Hengelo speelde. Je kunt me vinden als Herman Hanauer ( m`n echte naam ) op Facebook...k Herinner me jouw vader en moeder ook nog heel goed...
afbeelding van Inge Bokhove
Ik ben Inge Bokhove de dochter van Willy. Helaas is mijn vader overleden. Ik ken slager Groenhijm nog wel. Onderweg naar school kreeg ik altijd een plakje worst. Ik ben geboren bij mijn opa/ oma aan de Noordwalstraat in Delden ( Zadelmakerij Bokhove )
afbeelding van Herman Hanauer
Wat leuk Inge van dat plakje worst...Ja dat gebeurde vaak...en ja het leven is een komen en een gaan. k Ben geregeld bij Willy ( je vader) en je opa en oma in hun gezellige winkeltje geweest en heb leuke herinneringen. Het waren echt lieve mensen...Bedankt voor je reactie...Hartelijke groeten...