Geplaatst door: 
Verhaal

Biografie - The Funny Faces - Hengelo

Auteur: 
Pel Kotkamp (Poparchief Twente)

Begin 1965 waren er in Hengelo 2 grote beat-clubs, de Easy-Beat Club en de Rootie Tootie. In beide clubs zijn Harry Liebrand en Marinus Bekkink veel te vinden. Zij genieten van de optredens van de bekende Nederlandse en buitenlandse beatgroepen.

Harry woont in de Zonstraat en Marinus woont een paar straten verderop in de Berfloweg. Marinus speelt basgitaar. Harry wil ook gitaar leren spelen en gaat op les bij Peter Benjamins. Samen gaan ze oefenen in de schuur achter in de tuin aan de Zonstraat. In het uitgaanscircuit kennen ze Hans Kotkamp. Hij is drummer en sluit zich aan bij het duo. Alle drie zingen ze niet en er wordt een zanger gezocht. Jacco Croes kan dat en komt de band versterken. Ze noemen zich The Funny Faces. Het oefenen in de schuur zorgt voor lawaai en om niet met de hele buurt problemen te krijgen wordt gezocht naar een nieuwe locatie om te repeteren. Die wordt gevonden in het speeltuingebouw van speeltuin De Breemars aan de Groenhofstraat. Daar mag de band iedere week oefenen. Daar staat tegenover dat ze dan iedere maand op een zaterdagavond moeten spelen voor de jeugd uit de buurt. Door die voorstellingen krijgt de band meer en meer bekendheid. In die jaren is de beatmuziek erg succesvol. Er zijn tientallen beat-bandjes en even zoveel clubs waar die bandjes dan optreden. Bijna alle beginnende bandjes spelen voor de jeugd in buurthuizen, speeltuingebouwtjes in kerkzaaltjes en in het clubhuiscircuit.

The Funny Faces worden overal gevraagd, zoals in De Boemerang, ’t Lansink, in het Wapen van Hengelo en in de kantine van Dikkers waar samen met The Honest Men uit Enschede wordt gespeeld. De favoriete stek van de band is ’t Kreejennus aan de Langelermaatweg boven de Stork kantine, waar Darius Dhlomo de jeugdleider is. In deze club heeft de band zelfs een fanclub. Jonge meisjes hebben de initialen ‘F F’ op hun rokjes. Zanger Jacco Croes weet de meisjes aardig op te zwepen. Hij kruipt regelmatig over de grond tijdens de snellere nummers. Het gevolg is – net als bij The Beatles- gillende meiden. Het kost hem regelmatig zijn kleding, er zitten grote gaten in zijn broek en truitjes.
Jan Groothengel is in de begintijd hun manager.

De meeste apparatuur, zoals de basinstallatie  wordt gehuurd van Huigens in Hengelo. Harry heeft voor zijn Eco gitaar een eigen Schaller buizenversterker en de zanginstallatie is van het merk Dynacord. Hans Kotkamp heeft een goldsparkle Trixon drumstel met Premier snare en Zildjan ride, crash en hihatcymbals.
De band speelt veelal de hits van The Beatles, The Rolling Stones, The Kinks en Them. Maar ook de blues-nummers van The Animals zoals For Miss Caulker en Worried Life Blues worden gebracht. Ook The Beach Boys en The Searchers staan op het programma.

In Borne krijgt de band een vast jaarcontract aangeboden in de Starclub Wim Meere. Daar spelen ze 2 jaar achter elkaar iedere 14 dagen. Wim Meere wordt dan hun manager en zorgt voor voorstellingen in Vriezenveen, Almelo, Ommen en als verste bestemming Deventer. Inmiddels hebben er een paar mutaties in de band plaatsgevonden. Jacco is gestopt omdat hij voetballer is geworden in Haaksbergen. Marinus Bekkink wordt beroepsmuzikant en vertrekt. Hij gaat spelen in het Saturnus Kwartet en later in de band Cobra. Hij wordt vervangen door Johnny Beck, die ook in de Hengelose band The Thunderbirds speelt. Willy Katier (uit de Hengelose band The Turns) komt als slaggitarist/zanger bij de groep. Brian Sprukkelhorst, ook gitarist in de band The Thunderbirds, komt erbij. Op dat moment spelen ze met 5 man. Lang zal de band niet blijven bestaan. Begin 1968 gaat drummer Hans Kotkamp naar Amsterdam. Er komt geen vaste drummer terug. Henk van de Wetering uit de Enschedese band Hun valt dan een aantal keren in.

Als uiteindelijk Harry Liebrand gaat spelen in de Hengelose band The Jackals, valt medio 1968 de band definitief uit elkaar. Johnny Beck en Brian Sprukkelhorst richten de band The Brihado’s op en spelen later nog in The Jet Set. Harry speelt ongeveer een jaar in The Jackals en stopt daarna met muziek maken. Hij pakt dat 45 jaar later wel weer op samen met Hans Kotkamp in de band Route 66. In 2015 verlaat Hans deze band en wordt de naam gewijzigd in For-Fun.

Verantwoording
Dit artikel is tot stand gekomen op basis van een interview met Harry Liebrand door Pel Kotkamp.

Verbeteringen en aanvullingen zijn welkom.   Mail naar info@poparchieftwente.nl 


Header-foto: Fotograaf onbekend.

Reacties