Geplaatst door: 
Verhaal

Biografie - Rise and Shine - Enschede

Auteur: 
Addy Rietman (Poparchief Twente)

Het orkest Rise and Shine kent in z'n bekendste vorm een bestaansgeschiedenis van zo'n 25 jaar, ruwweg van 1969 tot 1994. Met de aan- en  uitloopfase meegerekend al met al zo'n 30 jaar. Was het in de beginperiode voornamelijk een Top40 band en vooral in de Achterhoek actief, in de latere periode werd in de regio Twente het accent meer op dans- en bruiloftsmuziek gelegd. Rise and Shine was typisch zo'n band die is blijven hangen als sfeermakers, een stel rasmuzikanten die met hun muziek iets wisten los te maken. Een orkest dat bij velen nog steeds tot de verbeelding spreekt. Een goede reden dus om deze band met terugwerkende kracht nog eens in de schijnwerpers te zetten. Ben Vocking, 20 jaar lang de drummer van R&S, blijkt voor dat doel een enorme informatiebron. Ook bassist Bennie Verbeten en toetsenist Jan Bos blijken bij navraag door het Poparchief nog over veel parate kennis te beschikken.

 

Zoals bij veel bands komen er in de beginfase vaak meerdere verhaallijnen bij elkaar, een voorgeschiedenis die uit meerdere richtingen blijkt te komen. Zo ook bij Rise and Shine. Ben Vocking vertelt ons over de tijd waarin hij z'n eerste stappen zette in de muziek, over het ontstaan van Rise and Shine zoals hij het zich herinnert, over de periode die er aan vooraf ging en over de periode die hij met de band heeft beleefd.

Het was in 1966 dat Ben min of meer bij toeval in de Glanerbrugse Schipholtstraat werd 'ontdekt' door enkele buurjongens, Johan Krupers, Bennie Verbeten en Bertie Hesselink. Zij waren op dat moment met een gitaartje en een drumstelletje in de huiskamer aan het oefenen op het Beatlesnummer 'Eight Days a Week'. The Fighting Cats noemden ze zich. Ben vroeg door het openstaande raam of ie even binnen mocht komen. 'Tuurlijk, geen probleem'. Toen drummer Bennie Verbeten even weg ging, pakte Ben zijn kans en de drumstokken en begon tot ieders verbazing mee te spelen. Vanaf dat moment ging het snel. Bennie Verbeten kon ook wel iets bassen en stond z'n drumstokken af aan Ben Vocking. Omdat hun bandnaam wel eens werd verward met het meer bekende Roek Williams and the Fighting Cats, veranderden ze hun naam al snel in Yariva Kwartet.

Tijdens een optreden van het Yariva Kwartet eind 1967, werden de muzikanten gadegeslagen door ene Henny Herkendaal en Geo Wunnink, vergezeld door Gerrit Gaasbeek Sr. Zij wilden de muzikale kwaliteiten van het kwartet wel eens beluisteren. Gaasbeek zocht voor z'n BVM-stal (met o.a. Arne Jansen & Les Cigales) nog goede muzikanten voor één van z'n bandjes dat Oost Gelderland als werkgebied zou krijgen. En zo kon het gebeuren dat Bennie Verbeten medio 1968 bij het kwartet werd weggeplukt en toegevoegd aan de tweede bezetting van het Looland Team. Dat betekende tevens het einde voor het Yariva Kwartet en de aanloop naar Rise and Shine, weliswaar toen nog even opererend onder de naam Looland Team. (Overigens zou Ben Vocking in een later stadium,1974, ook toetreden tot Rise and Shine.)

In de eerste helft van 1968 werd door het Looland Team nog volop gerepeteerd in hun eerste bezetting: Jan Bos (toetsen) - Paul Slütter (drums) - Theo Wunnink (bas) - Louis 'Onbekend' (gitaar) - Henny Herkendaal (trompet) - Joke Dolstra (zang). Henny Herkendaal en Joke Dolstra waren voorheen beroepsmuzikanten in het Telstar Combo. De laatste repetitie voor hun eerste optreden was 19 mei 1968. Dat eerste en tevens laatste optreden in deze eerste bezetting vond plaats op 26 mei 1968 in Hotel Meijer in Groenlo. Want Gaasbeek Sr. sleutelde inmiddels driftig aan de bezetting en in juni 1968 kreeg de band een nieuwe samenstelling: - Jan Bos (toetsen) - Paul Slütter (drums) - Bennie Verbeten (bas) - Geo Wunnink (gitaar) - Henny Herkendaal (trompet) - Joke Dolstra (zang). In alle samenstellingen die de band door de jaren heen heeft gekend werd er steevast voor gekozen om vrijwel alle bandleden een zangmicrofoon voor hun neus te zetten. Meerstemmig en backing vocals dus. Onder de naam Looland Team speelden ze nog even door maar in oktober 1969 zou de band de naam krijgen waarmee ze jarenlang furore maakten, Rise and Shine.

De band kreeg van Gaasbeek Sr. een contract. Hij stelde ook een bestelbus en een installatie (op afbetaling!) ter beschikking. Gerepeteerd werd er bij Gert Timmerman, toentertijd woonachtig in het bekende huis 'Con Ampèr' op de Usseler Es. Gert had een gloednieuwe opnamestudio, 'Studio East', en het was Gert die de band adviseerde de naam de veranderen. Volgens hem zou  Looland Team teveel associaties opwekken met het destijds bekende Lowland Trio. Aan dat advies werd gehoor gegeven en vanaf oktober 1969, ging de band door het leven onder de naam Rise and Shine, bedacht door Henny Herkendaal. Wel een toepasselijke naam voor een band in oprichting, want het betekent naast een verwijzing naar de rijzende zon ook zoveel als 'sta op en schitter'. In deze bezetting werden in de studio van Timmerman enkele demo tapes gemaakt en daarna aangeboden aan het VARA radioprogramma 'Popdinsdag'. Het advies van enkele vooraanstaande dj's om de nummers te voorzien van een orkestraal arrangement en dan opnieuw op te nemen, werd door Gert Timmerman in de wind geslagen. Maar nieuwe onderhandelingen door Fred Gaasbeek resulteerde uiteindelijk op 17 november 1970 in de geboorte van het eerste singeltje op het Decca-label, geproduceerd in 'Studio Phonogram' onder leiding van Boudewijn de Groot. Orkestleider/arrangeur Harry van Hoof stond met het Metropole Orkest garant voor meer klankkleur en een prettige sound. Het nummer 'A chance like Yesterday', gecomponeerd door Fred Gaasbeek, werd A-kant en 'Silence', een compositie van Jack Hefri, werd op de B-kant geperst. Onder getuige van 1500 fans werd de single ten doop gehouden in zaal City Centrum te Groenlo. De presentatie was in handen van de bekende dj Henk Bouwman en Eddy Becker.

Maar het succes van de plaat smaakte naar meer en in 1971 werden 'The Difference' / 'Angela', 'Adios Maria' / 'Arriverderci Claire' en 'De zomer met Jenny' / 'Saint Tropez' opgenomen. Boudewijn de Groot was andermaal de producent en Bert Paige orkestleider/arrangeur. In dat zelfde jaar, 1971, werd de 'Rise and Shine Fanclub' opgericht. Het lidmaatschap werd beloond met twee gratis dansavonden waarbij ook het vervoer uit de omliggende plaatsen gratis was. Een goede zet want de fanclub telde zo'n 700 leden.

Ben Vocking: 'De band speelde in de beginperiode voornamelijk in Gelderland (ik zat er toen nog niet bij), dat was immers het werkgebied dat Gaasbeek Sr. muzikaal wilde ontginnen. In menig discotheek, zoals De Harmonie, Lange Jan, City Centrum etc. speelde de band hun Top40 repertoire. Door de vele wisselingen op zo'n Top40 lijst moesten ze wel bijblijven. Dat betekende veel, heel veel repeteren, veel singeltjes kopen, luisteren en naspelen. CD's bestonden nog niet, laat staan het begrip 'MP3'. Het Top40 werk begon soms tegen te staan. Rotmuziek en veel te lawaaiig, werd er wel eens gemopperd'.

In de periode rond 1972 verliet Paul Slütter de band om beroeps te worden. Als vervangend drummer werd Hennie Lubben aangetrokken. Henk Bruinewoud (beiden ex-Honest Men) werd als extra leadzanger toegevoegd. De band werd toen een tijdje een 7-mans formatie waarmee ze onder andere op de '3 dolle dagen' bij Hotel Meijer in Groenlo hebben opgetreden. Door omstandigheden verlieten Henny Herkendaal en Joke Dolstra op 19 mei 1973 de band, waarmee deze formatie werd ontbonden. Rob Eppink werd als vervangend blazer op saxofoon aangetrokken en in 1973 zag een nieuwe bezetting het levenslicht: Jan Bos - Bennie Verbeten - Geo Wunnink - Hennie Lubben - Rob Eppink - Henk Bruinewoud           

Maar al snel daarna nam de band in 1974 definitief de beslissing om de disco- en top40 muziek te laten voor wat het was en verlegde het werkterrein naar Twente. Er werden in Enschede enkele bruiloftspartijen aangenomen en dat pakte goed uit. Het orkest werd vanaf dat moment veel gevraagd voor dansavonden, carnaval, schuttersfeesten, bruiloften etc. Ben Vocking had inmiddels de drumstokken van Hennie Lubben overgenomen en Henk Bruinewoud, geen muzikant voor bruiloftmuziek, was ook al vertrokken om met Joop Walkot de band Topaz te beginnen. In de volgende samenstelling ging de band vanaf 1974 tot 1980 zonder solozanger verder als amusementsorkest: Jan Bos - Bennie Verbeten - Geo Wunnink - Ben Vocking - Rob Eppink  

Zaal Bouwman (Haaksbergen), Het Schip (Borne), Annink Pot (Beckum), Jachtlust, Lutje Berenbroek, de Vrieler, Avion, Assink, het Parkhotel en vele andere zalen in deze regio werden hun muzikale werkgebied. Gerepeteerd werd er meestal op de maandagavond in de zaal waar ze het weekend hadden gespeeld. Dat was handig omdat de installatie dan kon blijven staan. Het vervoer van de installatie gebeurde met een bus. Eerst een oude Mercedes, later werd een Toyota aangeschaft. Ben Vocking was altijd degene die de aangedragen instrumenten in de bus pakte. Das was een precisie operatie want het spul paste er op de millimeter nèt in. Een Roadie vonden ze niet nodig. Zelfwerkzaamheid dus. In de beginperiode bestond hun installatie, zoals bij veel startende bands, uit een bijeen geraapt zooitje. Philips boxen met zelf gefabriceerde filters er achter bijvoorbeeld. Toen er meer financiële ruimte kwam, werd bij Huigens een betere installatie aangeschaft. Een 12-kanaals mengpaneel, niet te tillen, zo zwaar. In Nordhorn werd nog wat ander spul gekocht en uiteindelijk kon er 2 x 400 Watt de zaal in worden gestuurd met 2 x 200 Watt aan monitoren op het podium.

Als amusementsorkest ontkom je natuurlijk niet aan carnaval. Er werden daarvoor een aantal nummers in het Twents dialect in elkaar gedraaid. 'Zit niet te zeuren' en 'Mina van nen diek' waren regelrechte carnavalskrakers, opgenomen bij Johnny Hoes (Telstar Music) in Weert. Een platencontract bij Johnny Hoes liep weliswaar op niets uit, maar Ben Vocking kan zich nog wel een leuk voorval herinneren: 'Johnny Hoes had naast zijn grote studio ook nog een kleinere waar z'n dochter zich bezig hield met het maken van geluidsopnamen onder de noemer 'Voor Rode Oortjes'. Op een bepaald moment kwam zijn dochter Jacqueline binnen. Die zei tegen Johnny: 'Ik heb wat sensueel gekreun nodig voor een opname' waarop Johnny adrem antwoordde: 'Oh, maar dat kan de koffiejuffrouw heel goed'. Dus werd de koffiedame er bijgehaald om, met het dienblad in de hand, haar zwoele stem te laten klinken door de opname microfoon...'

Ondertussen timmerde Rise and Shine druk aan de weg. Op diverse artiestengala's werden ze gevraagd om meer of minder bekende artiesten te begeleiden. Corry Konings, Hepi & Hepi, Saskia & Serge, Jodel Jerry, de Alpenzusjes, Heko en José & Lilian zongen hun keeltjes rauw op de muziek van R&S en zelfs bij het promoveren van FC Twente naar de eredivisie waren ze een muzikale partij. Dat er naast hard werken ook vaak werd geouwehoerd en gelachen blijkt uit nog zo'n leuke anekdote die Ben oplepelt. Bij het vertellen van het volgende verhaal schiet hij weer in de lach: 'Bij sommige optredens werd het wel eens een latertje. Als de vermoeidheid dan toesloeg kreeg Geo Wunnink soms last van z'n kunstgebit. Dan maar zonder, vond ie. Geo stopte dan z'n gebit in z'n zak of legde het doodgemoedereerd op m'n drumstel om vervolgens als een tandloos zoogdier verder te zingen. Doordat hij daar zelf het hardst om moest lachen, viel zijn gebit op de grond en knalde in 2 stukken uiteen. Waarna Geo doodleuk de ene helft gebruikte als plectrum. Hilarisch...Bij het 12½ jarig huwelijk van Geo hebben we daarover gekkigheid uitgehaald en er een liedje over geschreven op de muziek van 'Mama woar is mien Pils, m'n Pilsje bin ik kwiet, etc. met als tekst 'Annie woar is't gebit, mien gebitje bin ik kwiet, etc. Briljante vondst'.

Vanaf 1980 tot 1987 nam Jan Slym, na het vertrek van Rob Eppink, de blaaspartij op sax voor zijn rekening. De bandbezetting in die periode: Jan Bos - Bennie Verbeten - Geo Wunnink - Ben Vocking - Jan Slym                            

In 1987 vertrok Bennie Verbeten naar Albatros waarna Bram Krijgsman de baspartij voor z'n rekening nam. Jan Slym vertrok ook omstreeks die tijd en hij werd vervangen door John Perik. Leuk detail: oud-collega saxofonist Jan Slym, die als soloartiest verder was gegaan onder de naam Johnny Mels, werd regelmatig door Rise and Shine begeleid.

In de volgende bezetting speelde de band van 1987 tot 1991 door: Jan Bos - Bram Krijgsman - Geo Wunnink - Ben Vocking - John Perik                         

In 1991 vertrok John Perik. Jan Slym maakte z'n rentree en zou de laatste paar jaar uitblazen. In 1994 besloot Ben Vocking z'n drumstokken in de open haard te gooien. Hij werd nog een jaar vervangen door Fons Badart, maar in 1995 bleek de zon definitief niet meer te willen rijzen. De versterkers werden op 'Off' gezet en een ieder ging via de 'Exit Rise and Shine' z'n eigen weg.

Al met al heeft Rise and Shine een prachtige staat van dienst achter zich en gelukkig zijn er veel plakboeken met foto's, affiches en krantenknipsels bewaard gebleven. Wel vindt Ben Vocking het jammer dat zo'n 12 videobanden met opnamen van diverse optredens, destijds door fotograaf Jan Baart gemaakt, er niet meer zijn. Na jarenlange opslag waren de banden zo aangetast dat ze niet meer bruikbaar waren. En hoe graag Ben nog eens achter het drumstel zou willen kruipen, hij beseft dat z'n ziekte dat niet meer toelaat. Maar 'eens muzikant, altijd muzikant' zegt hij. De mooie herinneringen laten hem in elk geval niet meer los.

Dat Rise and Shine een enorme populariteit genoot gedurende hun Gelderse periode blijkt wel uit het geweldige initiatief van hun toenmalige 'fan'atieke fanclub: Op 12 oktober 1990 organiseerden zij voor de muzikanten van het eerste uur, Jan Bos, Paul Slütter, Bennie Verbeten, Geo Wunnink, Henny Herkendaal en Joke Dolstra een geweldige reünie in zaal City Centrum te Groenlo. Voor de allerlaatste keer speelden de oudgedienden in hun Gelderse bakermat nog eens de sterren van de hemel.

Dankzij de overleveringen van de oud-muzikanten Ben, Bennie en Jan kan deze schitterende band Rise and Shine nu alsnog in woord en beeld de popgeschiedenis in.


Verantwoording
Dit artikel over de band 'Rise and Shine' is door Jan Talman en Ad Rietman van Poparchief Twente opgetekend in de periode januari/februari 2017 aan de hand van interviews met Ben Vocking en Bennie Verbeten. Jan Bos verschafte aanvullende gegevens.

Reacties